آواز قناری تنها
آواز قناری تنها
رفتم کنار پنجره دیدم :
در پشت میله ها
سر را
در زیر بال برده قناری ، چنان که من
پنداشتم
آن را رفیق کوچک من امروز
از دست داده است .
آخر چه روی داده ، قناری ! چه روی داد ؟
او را صدا زدم
وقتی که بغض راه گلوی مرا گرفت
او
سر بلند کرد
آهی کشید و گفت :
لعنت به دست سرد و زمخت شکارچی
لعنت به این قفس
اکنون
در این مکان
انگیزه ادامه هستی برای من
یک مشت خاطره
مشتی تداعی است .
آنگاه
سر را دوباره زیر پر و بال خویش برد .
+ نوشته شده در هفدهم دی 1384ساعت 11:20 توسط تنها
|
